Wednesday, 20 November 2013

                               பரணி
                                              கவிதைகள்
                         மேகங்களின் மேதின வெளியீடு-1973
                                             ஊத்துக்குளி

                                         மாறுதலுக்காக
                                        அல்ல
                                        மாற்றத்திற்காகவே
                                       சிந்திக்கிறோம்.
   முத்துப்பொருநன்         முத்துப்பொருநன்                    முத்துப்பொருநன்
=-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
 வேட்கை                                 நிதர்சனம்                                                               நம்பிக்கை
 ஊமையன் கோட்டை       மானம் காப்பதில்                          மேல்திசைக் காற்றின்
 வாயில் அடைத்ததால்      மகத்தான இடம்                                        சீதளப் பெருமை
 உள்ளே                                     பட்டுக்கா?                                நேற்றுப் பெய்த மழையின்
 சப்த ஜாலங்கள்                     பருத்திக்கா?                                                        ஆரவாரிப்பு
 ஓய்வதில்லை.                      பட்டிமண்டபம்!                             கீழ்த்திசை உழவனின்
 கையில் விலங்கு                பார்வையாளர்களோ?               இன்றைய ஏர்ப்பிடிப்பு
 மாட்டப்படுவதால்              கட்டத் துணியில்லா         நாளை இவன் சந்ததிக்குக்
 நெஞ்சில்                                 முற்றும் துறந்த                                                     கைலாகு
 எரியும் நெருப்பு                   நிர்வாணிகள்!
 அணைவதில்லை

 மார்க்சியம்                               திருவிளையாடல்                                                  வீழ்ச்சி
 முரண்பாடான                        ஆண்டவன்                                                         புரண்டன
 சமுதாயத்தின்                         செய்த தவறுக்கு                                               உடல்கள்
 முரண்பாடான                        முன்னோர்                                 திராட்சைரச மயக்கம்
 கேள்விகளுக்கு                      முதுகில் அடிபட்டனர்              நெளிந்தன உடல்கள்
 முரண்பாடில்லாத                 ஆளுகின்றோர்                           ராட்சசப்பசி மயக்கம்
 ஒரே பதில்                               செய்கின்ற தவறுக்கு                      விடிந்தது பொழுது
 பொருளாதாரம்                       நாங்கள்                                                                 வென்றது
                                                        வயிற்றில் அடிபடுகிறோம்.     சிவப்பு முக்கோணம்!

கவிஞர்கள்                                கோழை                                                                   உபதேசம்

 செம்மலரில்                           நாளை                                                                           “கத்தரி
 தேன் உறிஞ்சிப்                     பூரண ஹர்த்தால்                      வெய்யிலில் காய்ந்து
 பாடிப் பறக்கும்                       கோஷமிடுகின்றனர்                                          கார்கால
 வண்டுகளில்                          நண்பர்கள்                                       மழையில் நனைந்து
 சிலவே                                      நான் அப்படிச்                                                       மார்கழிப்
 அயல்மகரந்தச்                       சொல்ல மாட்டேன்                         பனியில் படுத்துப்
 சேர்க்கையில்                         நகரத்தின்                                                      பழகிக் கொள்
 உதவுகின்றன.                        பெரியகடை                                  உடம்பு இரும்பாகும்
                                                       முதலாளி                                                               என்றார்
                                                       எனது அப்பா!                                               குளிர் சாதன
                                                                                                                     அறையில் வாழும்
                                                                                                                                    ஒரு மந்திரி!
                                                                 நீலவண்ணன்
 1. .                                                               2                                            3                                              
பொழுது                             பெண்ணுக்குப் பின்னே ஓடும்    எங்கள் நாட்டவர்               
விடியப் போகிறது         அழகிய கதாநாயகனே                       உள்ளூரில்-பலர்
சீக்கிரம்                               நீ ஒரு கோழை!           நடந்து பிச்சை எடுக்கிறார்கள்
எழுந்திருங்கள்                வீரத்துடன் நெருங்கிவரும்            வெளியூரில்-சிலர்
புரட்சி                                  வில்லன்கள் வருகிறார்கள்                                   பறந்து
வெடிக்கப் போகிறது    விலகிக்கொள்                             பிச்சை எடுக்கிறார்கள்                                                                         
சீக்கிரம்                                -ஆம்                                                                  எல்லாரும்                                                
தூங்குங்கள்                      இது வில்லன்களின் காலம்         இந்நாட்டு மன்னர்கள்
 4                                                             5                                                                            6
நாற்காலிகளில்                         மலடியை                                                    சூரியகாந்திப்
உட்கார்ந்துகொண்டு               மணம் செய்து                                                    பூக்களை
ராஜாங்கம் நடத்தும்                அடுத்த வருடம்                                             அறுவடை 
முடவர்களை நம்பாதீர்கள்    மடியைத்                                செய்யும்பொழுது- சில
வேண்டுமானால்                      தொட்டுப்பார்த்தேன்                 காரிய வாதிகளின்
நாலாபுறமும்                             அதிசயம்                                                           தலைகள்
திரிந்துகொண்டு                       ஆனால்                                                                   ஏனோ
கொள்ளைகளை நடத்தும்     குழந்தை                                                      நினைவுக்கு
மூடர்களை நம்புங்கள்           இருந்த்தே!                                                            வந்தன

   7                                                                     8                                                                 9
மேலே பறக்கும்             சோம்பேறித்தனத்தையும்               ஜன்னலைத் திறந்து
கழுகுகளை                      சொப்பனங்களையும் உண்டாக்கும்                எங்களைப்
சுட்டுக்கொல்லாமல்   தென்றல் காற்று வேண்டாம்                              பாருங்கள்
குப்பைமேட்டை            மரபுவாதிகளையும் –சில                               இல்லையேல்
கோழிக்குஞ்சுக்கு          திரிபுவாதிகளையும்                                  கதவை உடைத்து
சொந்தமாக்கி                  பறக்க வைக்கும்                                                        நாங்களே
என்ன பயன்?                    புயல் காற்றே வா!                                 உள்ளே வருவோம்
  
                                                            கலையரசு
  வட்டம்              .                                வக்கரிப்பு                                             அம்மா தாயே...
 துப்பாக்கிகளை                               தீபச் சுடரைக்                  அண்டப் பெருவெளியின்
 ஆட்சிக்கட்டிலில்                           கற்பூரங்களில்                       அந்தகார சாம்ராஜ்ய
 அமர்த்தியபோதே                          ஆட்சி செலுத்த                   நட்சத்திரப் பிரஜைகள்
 துளைக்கும்                   வைத்துவிட்டதாலேயே    இங்குள்ள சமஸ்தானங்களில்
 உரிமைகளும்                                 வெங்கற்களிலும்             எங்களின் ஜனத்தொகை
 தோட்டாக்களுக்கு                      அதன் ஜ்வாலைகளை             எதேஷ்டம் -ஆளும
 வழங்கப்பட்டு                              ஏற்ற முனையாதீர்கள்                  சூர்யாதிகாரனின்
 விட்டன.                                        ஒளி விடுவதை விடவும்         சுற்றுலாவின் போது                                                   பொடிந்து போவதையே     தென்படவில்லையாலேயே
                                                   அவை விஸ்வாசிக்கின்றன.                                   நாங்கள்
                                                                                                                                 இல்லை என்று
                                                                                                                                     ஆகிவிடுமா?

 “ அட்டைகள் “                                   எட்டப்பார்வை                                        பிரஞ்சகவி
 கால்நூற்றாண்டுகளின்முன்     நிதிமிகுந்தவர்                         கற்பூர வயல்களில்
 எங்கள் ரத்தத்தை                            பொற்குவை தாரீர்                                நெருப்பாறு
 உறிஞ்சியவை                                  அது குறைந்தவர்                                   பாய்வதால்
 ‘மேட் இன் இங்லண்ட்                  காசுகள் தாரீர்                                    பிரளயங்களே
 இப்பொழுது...?                                   திருமால் மருகனின்                               அறுவடை
 சுதேசிகளைத்தவிர                        திருமயில் வாகன                                            ஆகும்.
 வேறு எதனையும்                          முன்விரல் நகங்கள்
 நாங்கள்                                                மூளியாயின
 உபயோகிப்பதில்லை?                 புணருத்தாரணம்.
                                                               செய்பவர்கள் நாங்கள்
                                                       துலாபாரம்
எங்கள்                                                       எங்களது வியர்வைகளும்                     தேவீ!
முன்னோரின் வியர்வைகள்           எங்களது பாடுகளும்                    உனக்களித்து
முதுகொடித்த பாடுகளை                  சிலபேர்கள்தழுவி நின்ற          வரம்வேண்டி
 பின்ஏர்போல் விலகாது                    தனியுடமை ஆனபோது          ன்றிருந்தோம்
பின்பற்றி நிற்றல்களைக்               தனியுடமை                               எங்கள்முன்னே
காடு வயல்களாய்க்                         ஆனபோது                              அந்தச் சிலபேர்கள்
கழனிகளாய் மாற்றியதைத்        “வியர்வைகள விளைவுகளை          வியர்வை
தனியுடமை கொண்டாடித்          துலாபாரம் செய்திடுவாள்                   பாடுகளை
தழுவி நின்றார் சிலபேர்கள்       பாட்டிற்குரியபலன். எம்நரம்பின்முருக்குகளை 
அங்கே                                                 தந்திடுவாள் என்றெண்ணித்          தனியுடமை
அடிவயிற்றின் பசிக்குரலால்    தேவீ!                                          கொண்டசிலபேர்கள்
அடைத்துவிட்டசெவி திறக்க     உன்னடியிற்                         அன்னை உன் மொத்த
முன்னோர்களின் எச்சங்கள்      சரண் புகுந்தோம்;               அருளுக்கும் குத்தகை
ஆம்! நாங்கள்விடிவேளைச்       கை தொழுதோம்.                       பெற்றுவரக்கண்டு
சேவல்களின் கூவல்களைக்   உதயம்,உச்சி,அந்தி,சந்தி                           கழனிகளில் கால்புதைக்கும்   அர்த்தஜாம பூஜைகளும்                                       இனி,
சேற்றின் நடுவிருந்து                 ஐந்தாண்டுக்கொருமுறையாய்
செவிமடுத்தோம்                        கும்பாபிஷேகங்களும்... உதயம்,உச்சி,அந்தி,சந்தி        
-விடிவு வரக்                                ‘வியர்வைகளை                   அர்த்தஜாம பூஜைகளும்
                                                            விளைவுகளைத்                    ஐந்தாண்டுக்கொரு
கவி தொடுத்தோம்.                  துலாபாரம்செய்திடுவாள்                முறையாய்             
ஆனால்....                                    பாட்டிற்குரிய பலன்           கும்பாபிஷேகங்களும்?  
                                                         தந்திடுவாள் என்றெண்ணித்
..................................................................................................................................................................

                                                                     நாங்கள்                                                
                                                                     துலாக்கோலைத்
                                                                     துல்லியமாக்
                                                                    ஏந்தக்கூடிய
                                                                   கரமெது என்னும்
                                                                   ஒரு
                                                                  மறுபரிசீலனையில்.
தொகுப்பு: கலையரசு     1973 மே தினம் வெளியீடு : மேகங்கள், ஊத்துக்குளி



                          தமிழ் நாடன் நினைவு அஞ்சலி
                              பரணி
                                             கவிதைகள்
                        மேகங்களின் மேதின வெளியீடு-1973
                                              ஊத்துக்குளி

                                         மாறுதலுக்காக
                                        அல்ல
                                        மாற்றத்திற்காகவே
                                        சிந்திக்கிறோம்.

                      நெருப்புப் பிஞ்சுகள்
---------------------------------------தமிழ்நாடன்-----------------

  இந்தக் குறுந்தொகுதியை- இளைய வட்டத்தின் சிகப்புச் சினத்தைக் கண்ணுறுகிறபலரும், இவர்கள் இப்படி ஏன் எழுதித் திரியவேண்டும்? வேறுவேலை எதுவும் கிடையாதோ? காசு கொழுத்துக் கிடக்கிறதோ? – அல்லது கவிதை எழுதுவதற்கு இவர்களுக்கு என்ன உரிமை? என்று எண்ணுவார்கள்.
  இதற்கு விடை கூறிக்கொண்டிருப்பதுதான் வெட்டிவேலை. சமூகத்தைப் பார்ப்பதிலும், அதனில் காணும் அவலங்களைக் களைய முயல்வதிலும் வேறுவேலை அற்றவர் இவர். காசு கொழுத்த அட்டைகளின் எதிரே கூட்டுப் பெருமையை நிறுவ வந்தவர் இவர்.மனுஷராய்ப் பிறந்ததினால், சுத்த மனத்தினராய்ப் பிறந்ததினால் எவர் அருளும் இல்லாமலேயே கவிஞர் ஆனவர் இவர்.
  பகைத்திறம் அறிந்தே ‘பாத்திற வியூகம் எடுத்தவர் இவர். எதிரே ஐந்திலக்கணப் புலிகளும்,உள்ளூர்ப் பணமுதலைகளும், அதிகார வர்க்க யானைகளும், சிங்கங்களும் ஒரே அடியில் வீழ்த்தி இவர்களை இல்லாமல் ஆக்கும் நினைவோடு நின்றிருப்பதும் தெரியும்; தெரிந்தும் போர்க்களத்தில் அஞ்சாமல் நிற்கிற இவர்கள்,எண்ணமேகவிதை எனும் நவீன இலக்கியச் சிறப்பால் படைப்பிலக்கியமே உன்னத இலக்கியம், உண்மை இலக்கியம் என்னும் குறிக்கோளால், எதார்த்தங்களால் எதார்த்த இலக்கியக் கருவியைக் கையேந்த வலிவு தரும் மார்க்ஸீயச் சித்தாந்தத்துத் துணையால் எதிரிகளை நிர்மூலம் ஆக்குவார்கள்.
  ஆயுதப் புரட்சி நம் வர்க்கத்தின் புறநிலை மூலம் என்றாகுமானால் இலக்கியக் கலாச்சாரப் புரட்சி நம்மின் அகநிலை மூலம் ஆகும்: இந்தச் செழுமை இந்தக் கவிதைகளில் மின்னுகின்றன.
  சுடப்பட்டுச் சுடப்பட்டு வீழுகிறார்கள் சொந்தக்குருதியின் சோதரர், ‘அம்மா எனும் ஒருகுரலோடு: அவர்களின் மற்றைய ஆத்தும (அடிமன) கசிவுகள் இந்தக் கவிதைகள்.
  உழைக்கும் வர்க்கம் தன்னைத் திரஸ்கரிக்கும் எல்லாவற்றையும் நிராகரிக்கிறது. அவ்வர்க்கத்தின் குரலான இவ்விலக்கியக் கர்த்தாக்கள், மேல்எழுந்து மூடுண்ட மேகத்தின் உயரே இடியென கர்ஜிக்கிறார்கள்.
  என் நேசத்திற்கு இந்தப் பிரபஞ்சம் போதாது என்றான் என்தோழன் ஒருவன். மனிதன் மனம் அத்தனை விசாலமானதாய் இருக்க வேண்டும்! இங்கே கலையரசு அப்படித்தான். இந்தக்கவிஞன் வானமும், காற்றும் அனைவருக்கும் பொது என்னும் உண்மையோடு இன்னொரு பொது உண்மையையும் – உலகத்தையும் பொதுவாக எடுத்து நிறுவுகிறான்.
  இவர்கள் வாழ்க்கையின் உண்மைகளை அன்றாட நிகழ்வுகளை இலக்கியம் ஆக்கத் துடிக்கிற வாழும் மனிதர்கள். அதனால்தான் ஆளவந்தவர்களின் குற்றங்களினால் தத்தம் உதரங்களில் விழும் வடுக்கள் கண்டு முத்துப்பொருநன்போல் சினமுறுகிறார்கள். ( திருவிளையாடல்)
  மாறுதல் என்பதும், மாற்றம் என்பதும் ஆழப்பொருள் தருவன என்பதைச் சொல்லாராய்ச்சிப் பண்டிதனை விடவும் நயமாய்த் தெளிவு படுத்துகின்றன இவர்களின் வெளிப்பாடுகள். தனிநபர் மாறுதல், பூரணமாற்றம் இரண்டும் நன்கு புரிந்த இவர்கள் ஏழைவர்க்கத்தின் சதையைக் கொத்திக் குதறும் கழுகுகளை முதலில் சுடவருமாறு நீலவண்ணன் போல் அழைப்பு விடுகிறார்கள்.
  இத்தனைக்கும் மேலே இந்தத் தோழன்களிடத்தில் ஒரு இயல்பான உண்மையும், ஆவேசமும் தெளிவுபடுகிறது. இந்த ஒருகருவியே சகல மனுஷருக்கும் சகல சம்பத்துகளையும் கொண்டுவந்து கூட்டும் என்னும் விழிமூட்டமும் இவர்களுக்கு இல்லை.
  இலக்கிய வனிதை ஒரு நிம்போமேனியா. இவர்களிடம் இருந்து இன்னும் அதிகமாய், வேகமானதாய் பேராசையுறுகிறாள்.
  அந்தப் புதிய பலம், புதிதாய் இன்னொருதரம் நிரூபிக்கப்படும்வரை, இந்தக் குட்டிப் ‘பரணியின் எண்ணலங்காரம் நமது தோக்குகள் உள்ளே நிரப்பப் படலாம்: இந்த ரவைகளாலும் நாம் வெற்றியை ஈட்டலாம் – குறியைச் சரியாய் நேர்ப்படுத்தும்போது.
                    சகோதரர்களே –
                    இதனைப் படியுங்கள்:
                    இந்த நெருப்புப் பிஞ்சுகள்
                    உங்கள் உதடுகளைச்
                    சுட்டுவிடாது.                                                                தமிழ்நாடன்

                                                                                                      சேலம்   நாள்:25,4.1973